anguis
anguis, a serpent, snake
a snake lurks in the grass
- I Lit.: angues jugati, Naev. ap. Non. p. 191, 18; Plaut. Am. 5, 1, 56 (1108): emissio feminae anguis ... maris anguis, Cic. Div. 2, 29: vertatur Cadmus in anguem, Hor. A. P. 187 al.—As fem.: caerulea, Enn. ap. Cic. Ac. 2 (Luc.), 28: angues volucres vento invectae, Cic. N. D. 1, 36: torta, Varr. Atac. ap. Non. p. 191, 22; Tac. A. 11, 11 al.—Masc.: domi vectem circumjectus, Cic. Div. 2, 28: ater, Prop. 3, 5, 40: tortus, Ov. M. 4, 483, and id. Ib. 4, 79; Stat. Th. 4, 485.—Sometimes serpent, snake, as a hateful, odious object: odisse aliquem aeque atque angues, Plaut. Merc. 4, 4, 21 (761): cane pejus et angui, Hor. Ep. 1, 17, 30.—
- II Transf.
- A In fable, an emblem.
- 1 Of terror; hence the snaky head of Medusa, Ov. M. 4, 803.—
- 2 Of rage; hence the serpent-girdle of Tisiphone, Ov. M. 4, 483 and 511; her hair of snakes, Tib. 1, 3, 69; Prop. 3, 5, 40.—
- 3 Of art and wisdom; hence the serpent-team of Medea, Ov. M. 7, 223, and of the inventive Ceres, id. ib. 5, 642; cf. Voss, Mythol. Br. 2, 55.—
- B As a constellation.
- 1 = draco, the Dragon, between the Great and the Little Bear, Hyg. Astr. 2, 3; 3, 2: flexu sinuoso elabitur Anguis, Verg. G. 1, 244: neu te tortum declinet ad Anguem, Ov. M. 2, 138.—
- 2 = hydra, the Hydra, water-serpent, which extends over the constellations Cancer, Leo, and Virgo, carries on its back the Crater, and on its tail the Corvus, Ov. F. 2, 243; Manil. 1, 422; cf. Hyg. Astr. 3, 39.—
- 3 The Serpent, which Anguitenens (Ὀφιοῦχος) carries in his hand, Ov. M. 8, 182.—
- C Prov.: Latet anguis in herbā, there's a snake in the grass, of some concealed danger, Verg. E. 3, 93.
~is, serpens aquarum
~is,wæternædre
hic agguis, A.a wateradder
angue diu socio nemo pericla cavet
angues carminis arte novant
videns Plaustrum quo labitur axem, / haec cum detinuit conversis vultibus Anguem
ore minax Anguis geminas intersecat Ursas
semper latuit ~is tortuosus, portans in cassidili toxicum mellitum
➳ qqf. f. , Cic. Nat. 1, 101 ; Non. 191 ; Char. 90, 13 || abl. ordinaire angue, Cic. Div. 2, 65, etc. ; qqf. angui, Cic. Div. 2, 66 ; Prisc. Gramm. 7, 68.
- 1. slang; sprw. v. dreigend gevaar [frigidus latet ~ in herba] en v. iets gehaats [alqm odisse aeque atque angues];
- 2. (als sterrenbeeld) (a) Draak; (b) Slang; (c) Hydra.
長虫。Lucidus anguis 星名。 Odisse aeque atque angues 恨之如蛇。
Suggest a Translation
See an image
- ANG-, a serpent, snake: os cinctum anguibus: tortus, O.: cane peius et angui vitare, i. e. most anxiously, H.—Esp., in fable as an emblem: of terror, the snaky head of Medusa, O.; of rage, the serpent-girdle of Tisiphone, O.; of art and wisdom, the serpent-team of Medea, O.; of Ceres, O.—Prov.: latet anguis in herbā, a snake in the grass, V.—Meton., of a constellation, of Draco, the Dragon, V., O.; of Hydra, the Hydra, waterserpent, O.; the serpentheld by Anguitenens, O.
-
…domi comprehensis haruspices a patre convocatos. Qui magis anguibus quam lacertis, quam muribus Quia sunt haec cotidiana, angues non item. Quasi vero referat, quod fieri potest, quam id saepe fiat. ego tamen miror ,…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…quae praedicta sunt, fortuito cecidisse potuerunt. De ipso Roscio potest illud quidem esse falsum, ut circumligatus fuerit angui, sed ut in cunis fuerit anguis, non tam est mirum, in Solonio praesertim, ubi ad focum…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…coniector quidam et interpres portentorum non inscite respondisse dicitur ei, qui quondam ad eum retulisset quasi ostentum, quod anguis domi vectem circumiectus fuisset Tum esset, inquit, ostentum, si anguem vectis circumplicavisset. Hoc ille responso satis…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…illo qui Sullae apparuit immolanti, utrumque memini et Sullam, cum in expeditionem educturus esset, immolavisse, et anguem ab ara extitisse, eoque die rem praeclare esse gestam non haruspicis consilio, sed imperatoris. Atque haec ostentorum…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…et dulcia, sic essent iusta et iniusta eadem omnibus. Nunc autem, si quis illo Pacuviano invehens alitum anguium curru multas et varias gentis et urbes despicere et oculis conlustrare possit, videat primum in illa incorrupta maxime gente…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…autem maris anguis erat mortifera Corneliae, cur alteram utram emiserit ; nihil enim scribit respondisse haruspices, si neuter anguis emissus esset, quid esset futurum. At mors insecuta Gracchum est. Causa quidem, credo, aliqua morbi…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…. De ipso Roscio potest illud quidem esse falsum, ut circumligatus fuerit angui, sed ut in cunis fuerit anguis, non tam est mirum, in Solonio praesertim, ubi ad focum angues nundinari solent. nam quod haruspices…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…satis aperte declaravit nihil habendum esse portentum quod fieri posset. C. Gracchus ad M. Pomponium scripsit duobus anguibus domi comprehensis haruspices a patre convocatos. Qui magis anguibus quam lacertis, quam muribus Quia sunt haec cotidiana ,…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…implorat fer mi auxilium, pestem abige a me, flammiferam hanc vim, quae me excruciat, caeruleae incinctae angui incedunt, circumstant cum ardentibus taedis, num dubitas quin sibi haec videre videatur itemque cetera intendit crinitus Apollo arcum…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…. C. Gracchus ad M. Pomponium scripsit duobus anguibus domi comprehensis haruspices a patre convocatos. Qui magis anguibus quam lacertis, quam muribus Quia sunt haec cotidiana, angues non item. Quasi vero referat, quod fieri…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
ANGUIS[DRACO, GENIUS. ]
The snake. Among the Romans the snake was the conventional representation of the genius loci. (See Genius.) Hence figures of serpents were often painted against a wall, as the cross is in modern Italy, and answered the purpose of our sign “Commit no nuisance” (Pers.i. 113). As the emblem of Aesculapius (q.v.), the snake was the sign that hung before the Roman pharmacies, answering to our pestle and mortar. It was also the military ensign of a cohort, being then commonly termed draco. See aspis; Draco; Genius.