anomalia
ănōmălĭa, ae, f., = ἀνωμαλία, in gram.,
- irregularity, anomaly, Varr. L. L. 9, § 3 sq. Müll.
anōmalia, ae, f. (ἀνωμαλία), als gramm. t.t., die »Abweichung von der Regel in der Form«, die Ausnahme, Anomalie (Ggstz. analogia), rein lat. inaequalitas, Varr. LL. 9, 1 sqq.; vgl. Gell. 2, 25, 1 sqq.
ănōmălĭa, æ, f. (ἀνωμαλία), irrégularité : Varro L. 9 ; Gell. 2, 25, 1.