antepotens
antĕ-pŏtens, entis, adj.,
- superior in power or fortune: voluptatibus gaudiisque antepotens, Plaut. Trin. 5, 1, 2 (1116).
ante-potēns, tis, vor allen reich, -glücklich, voluptatibus gaudiisque (in usw.), Plaut. trin. 1116.
antĕpŏtēns, entis, qui lʼemporte : Pl. Trin. 1116.