anterius

anterius, Adv. (anterior), früher, Sidon. ep. 2, 9: anterius solito, (Iuvenc.) in exod. 162.

anterius , in front. b in the past. in palla qua altare coopertum est et cujus pars ~ius pendet Lanfr. Const. 173; 1245 capa ‥ breudata gladeolis duplicibus foliis †anteriis [? l. ~ius] (Invent. S. Paul.) Arch. L 477; cappa ‥ cum ‥ lapidibus ~ius in parte superiori ornata Elmh. Cant. 99; s1428 capam ‥ que circumtexit suum palefridum usque ad aures ~ius Chr. S. Alb. 26; 1440 extendit se a predicto vico ~ius usque ad tenementum ‥ posterius Cl 290 m. 11d..  b nonne ‥, si mundus est eternus ~ius, et species ac generacio humana similiter? Bradw. CD 120A.