apio
ăpĭo, v. apo.
apio, ere (Stamm AP, wovon ἄπτω, apiscor, apex), anpassen, außer dem Partiz. aptus (w. s.) nur bei Gramm., zB. apere, Paul. ex Fest. 18, 9. Serv. Verg. Aen. 10, 270: apiendo, Isid. 19, 30, 5.
ăpĭō, ĕre (cf. apiscor ), lier, attacher : P. Fest. 18, 9 ; Serv. En. 10, 270 ; Isid. Orig. 19, 30, 5.