aplanes
aplănēs, adj., = ἀπλανής,
- not moving about, standing firm, Macr. Somn. Scip. 1, 6, 9 [1.6.18?] and 11.
aplanēs, is (ἀπλανής), nicht umherirrend, stetig, Spät.: Dat. Plur. aplanesi, Apul. dogm. Plat. 1, 11.
firmamentum, quod ~os dicitur, a quibusdam etiam ultima spera vocatur
de ipso ~o
quicquid mobilis celestisque quantitatis infra ~em continetur
fixarum circuli et ~os suprema spbera
~em nullius erroris participem faciunt
octava [spera ] stellarum fixarum, quam Greci ~on, quasi sine errore, vocant
empyreo celo celum supponitur illud / quod Grecissantes aplanon esse ferunt
mergit in occasum motu nunquam variato / aplanos et secum sidera mota rapit
ex motu applanes generatur motus circulorum
applanos occurrit testante Platone planetis
aplănēs, is (ἀπλανής), fixe : Macr. Scip. 1, 9.
non erraticus. Macrobius lib. 1. de Somnio Scipionis :
Prima illa stellifera sphæra, quæ proprio nomine dicitur cœlum, Aplanes apud Græcos vocatur, continens et arcens cæteras.Joan. de Janua :
Aplanos, vel Aplane, vel Aplanes, id est, firmamentum, quasi sine errore, quia semper movetur in eodem loco, et acuitur in fine.Dungalus Reclusus de Solis Eclipsi ad Carolum Magnum :
De novem circulis, qui Aplanem illum ambiunt, hoc est maximam sphæram, in qua 12. signa videntur infixa, et cui subjectæ 7. aliæ sphæræ, etc.Infra :
Maximæ sphæræ 12. signa continenti, quæ Aplanes vocatur.Rursum :
Mundani ergo anni finis est, cum stellæ omnes, omniaque sidera, quæ Aplanes habet, a certo loco ad eundem locum ita remeaverint, etc.Radbodus Episcop. Carm. in S. Suibertum Episcopum :
Vide Joan. Sarisber. lib. 2. Policrat. cap. 16.Nonne tuas modulis oblectat dulcibus aures Orbibus Aplanes obvius empyreis ?
ăplănēs, f.: stella fissa.