apiscor
apiscor, to reach, attain to, get, gain
ăpiscor, aptus, 3, v. dep. [apo] (class., but more rare than the compd. adipiscor; in the post-Aug. per. most freq. in Tac.), orig., to reach after something, in order to take, seize, or get possession of it (syn.: peto, sequor, adquiro, attingo); hence, in gen.,
- I To pursue (with effort, zeal, etc.): sine me hominem apisci, Plaut. Ep. 5, 2, 3 (668).—And as the result of the pursuit,
- II To take, seize upon: etenim nullo cessabant tempore apisci Ex aliis alios avidi contagia morbi, Lucr. 6, 1235.—
- III To reach, attain to, get, gain, acquire (by effort, trouble, etc.; cf. adipiscor), both lit. and trop.: quod ego objectans vitam bellando aptus sum, Pac. ap. Non. p. 234, 25: hereditatem, Plaut. Capt. 4, 1, 8 (775): cupere aliquid apisci, Lucil. ap. Non. p. 74, 30; so id. ib. p. 74, 23: aliquem, Sisenn. ap. Non. p. 68, 25: maris apiscendi causā, Cic. Att. 8, 14 fin.: laudem, Sulp. ap. Cic. Fam. 4, 5 fin.: aliquid animus praegestit apisci, Cat. 64, 145: spes apiscendi summi honoris, Liv. 4, 3: jus, Tac. A. 6, 3: summa apiscendi libido, id. ib. 4, 1: qui id flaminum apisceretur, id. ib. 4, 16: apiscendae potentiae properi, id. ib. 4, 59: cujus (artis) apiscendae otium habuit, id. ib. 6, 26 al.— Once in Tacitus with gen. like the Gr. τυγχάνειν τινός: dominationis, A. 6, 45.— Poet., to reach something in mind, i.e. to perceive, understand: Nec ratione animi quam quisquam possit apisci, Lucr. 1, 448.☞ Apiscendus, pass., Manil. 3, 145; Tac. A. 3, 31; 13, 20 al.; cf. adipiscor.
apiscor, aptus sum, apiscī (apio; od. vgl. altind. āpnōti, erreicht, erlangt), habhaft werden, I) räumlich erreichen, einholen, mare, Cic. ad Att. 8, 14, 3: legatos, Sisenn. fr. b. Non. 68, 24: hominem, Plaut. Epid. 668. – II) übtr.: 1) erfassen, ergreifen, a) physisch, ex aliis alios (von ansteckenden Krankheiten), Lucr. 6, 1232 sq. – b) geistig erreichen, erfassen, sich aneignen, rem ratione animi, Lucr. 1, 448: artem Chaldaeorum, Tac. 6, 20. – 2) etwas mit Anstrengung als Ziel seines Strebens erreichen, erlangen, etw. erringen (s. Brix Plaut. trin. 224. Wagner Ter. heaut. 693. Drak. Liv. 4, 3, 7. Gronov Plin. 35, 78. vol. 6. p. 98 ed. Sill. Korte Plin. ep. 4, 8, 6), hereditatem, Plaut.: vitam deorum, Ter.: magnam ex ea re laudem, Serv. Sulpic. in Cic. ep.: summum honorem, Liv.: favorem, Tac.: flaminium, Tac.: alqd bellando, Pacuv. fr.: cuius (finis bonorum) apiscendi causā, Cic. de legg. 1, 52. – m. Genet., wie τυγχάνειν τινός, Tac. ann. 6, 45. – ➳ Parag. Infin. Präs. apiscier, Ter. Phorm. 406. – Präs. passiv, apiscitur, Plaut. trin. 367: apiscuntur, C. Fann. bei Prisc. 8, 16.
ăpīscor, (12) aptus sum, scī (apio), tr., ¶ 1 atteindre : Pl. Epid. 668 ; Cic. Att. 8, 14, 3 ¶ 2 [fig.] a) saisir [en parl. de maladies] : Lucr. 6, 1235 ; b) saisir par lʼintelligence : Lucr. 1, 448 ; Tac. Ann. 6, 20 ¶ 3 gagner, obtenir : Pl. Capt. 775 ; Ter. Haut. 693 ; Cic. Leg. 1, 52 || [avec gén.] Tac. Ann. 6, 45.
➳ inf. arch. apiscier Ter. Phorm. 406 || sens passif : Pl. Trin. 367 ; Fann. d. Prisc. Gramm. 8, 16.
- 1. bereiken, inhalen [legatos];
- 2. (metaf.) bereiken, behalen, verkrijgen [laudem; summum honorem; favorem];
- 3. begrijpen, zich eigen maken [artem Chaldaeorum].
apīscor aptus, ī
- AP-, to reach, attain to, get, gain: deorum vitam, T.: maris apiscendi causa: spes apiscendi summi honoris, L.