appruare
provandam, seu
præbendamsibi asserere, vel (forte) sibi
appropriare. Fleta lib. 2. cap. 37. § 19 :
Nulli Ballivo sit vile, si de rebus domini dominam possit Appruare, ut de suis ordeis braseum, de lanis pannum, de linis telas et hujusmodi fieri, vel si equum, pullum, vel palafredum de furfure, fabisque educi, faciatque nutriri, etc.ubi
Apruare terrampro
Accurare, Gall.
Faldare.
Approuvandement, ut legitur in Consuetud. Hannoniensi cap. 40.
Posueruntque custodes, qui medio tempore exitus et Approviamenta terræ ad opus illorum, quorum intererat, custodirent.Ita in Monastico Anglic. tom. 2. pag. 133. 607. 608. 632.
Præpositus autem tanquam Appruator et cultor optimus, per villatam electus, etc.Cap. 82. § 2 :
Nullus Præposisitus ultra unum annum remaneat irremotus, nisi pro fideli ac optimo Appruatore, etc.
in vastoterræ domini, et dominus partem vasti terræ includit ad suum commodum, relicta participibus sufficienti Communia ad egressum et regressum. Statutum Westmonasteriense 2. cap. 50 :
Domini vastorum, boscorum, et pasturarum, Appruare se possunt de vastis et pasturis illis, non obstante contradictione tenentium suorum, dummodo tenentes ipsi haberent sufficientem pasturam ad tenementa sua, cum libero ingressu et egressu ad eadem.Infra :
Ita quod domini hujusmodi vastorum, boscorum, et pasturarum, salva sufficienti pastura hominibus suis, Approvare sibi possint de residuo.Ubi
Approvare, exponitur in Statuto Mertonensi cap. 4 :
Commodum suum facere.Monasticum Angl. tom. 1. cap. 781 :
Scilicet a terra de Hiltone per viam Regiam, et sciendum, quod bene liceat prædicto Waltero Appruare sibi et suis infra dictas divisas,Radulfus de Hengham in Parva cap. 7. ait, disseisinam fieri,ita tamen quod iidem Abbas et conventus habeant liberum et largum ingressum et regressum, et sufficientem pasturam ad 300. oves.
cum manuopus alicujus impeditur per superfluosam, et hoc in tenemento diu ante Appruato, vel de tenemento de novo Appruando, verbi gratia, si quis vastum suum non prius Appruatum redigat in culturam, etc. Vide Guillelm. Prynneum in Libertatib. Eccl. Angl. tom. 3. pag. 174.