appropiare
nocturnis adpropiantibus umbris
huc celer appropia
†approprians digitum in anulo ferreo ‥ misit
~ians vulnera ‥ contrectavit
quandocunque †appropriaret Gallorum exercitus
mox ut adpropiabat ad fanum
antequam ad propria unde venerit adpropiet habitacula
Anglorum comperta desidia ad dictum locum †appropriare minus curancium
quia mysteriis coelestibus ministraturi ~iemus
cum dies sibi mortis ‥ vel vitae magis ‥ adpropiaret introitus
~ia, Domine, tu nobis
incautius muro ~ians
cui [Edwardo ] tandem abjecto gladio ~ians collum ‥ brachio circumduxit
licet ipse ~iet, et cum eo turba multa ‥, me comprehendere(
non ad materiam tantam sine prefatiuncula ausus sum accedere, ne irreverenter †~iens projiciar a tanta dignitate
defendit ‥ quod propter eum non misit ‥ nec per ipsum fuit morti ~iatus nec a vita elongatus
propiusdeducit, Gall.
Ne Appropies, inquit, huc.Lucæ 10 :
Appropians alligavit vulnera ejus.Occurrit præterea aliis locis in veteri Testamento. Lucifer Calaritanus lib. 1. pro S. Athanasio pag. 82 :
Custodite judicium, facite justitiam, Appropiavit enim salutare meum advenire.Infra :
Petunt a me judicium, et Appropiare Deo desiderant.Simon Dunelmensis lib. de Eccles. Dunelm. cap. 6 :
Quia dies mortis, vel vitæ magis illius, quæ sola vita dicenda est, jam Appropiaret introitus.Lambertus Ardensis :
In abdito cordis sui cubiculo intendebat, ut si quomodo aliqua feudali sublimatione Ghisnensis terræ finibus Appropriare, et in ea pedem figere potuisset, etc.ubi videtur leg.
Appropiare. Heremannus de Restaurat. S. Martini Tornac. cap. 1 :
Jam vero si scholæ Appropiares, cerneres Magistrum Odonem, etc.Vide Adpropiare.
Appropiatio. Vide Forcell. Lexic. in voce Appropriatio.