About
Menu

appropiare

1 appropiare [LL < ad prope; cf. OF aprochier; infl. by appropriare] 1 to draw near, approach. b (w. ad). c (w. dat.). d (w. inf.). e (fig.). nocturnis adpropiantibus umbris Felix Guthl. 52; huc celer appropia Wulf. Swith. I 517; †approprians digitum in anulo ferreo ‥ misit Lib. Eli. 268; ~ians vulnera ‥ contrectavit W. Cant. Mir. Thom. IV 26; quandocunque †appropriaret Gallorum exercitus Ps.-Elmh. Hen. V 42.  b mox ut adpropiabat ad fanum Bede HE II 13; antequam ad propria unde venerit adpropiet habitacula Herm. Arch. 6; s1317 Anglorum comperta desidia ad dictum locum †appropriare minus curancium J. Tynemouth Hist. Aur. 208.  c quia mysteriis coelestibus ministraturi ~iemus Bede Tab. III 14; cum dies sibi mortis ‥ vel vitae magis ‥ adpropiaret introitus Id. HE IV 27; ~ia, Domine, tu nobis G. Hoyland Ascet. 258; s1190 incautius muro ~ians W. Newb. IV 10; s1273 cui [Edwardo] tandem abjecto gladio ~ians collum ‥ brachio circumduxit Trevet 285.  d 1423 licet ipse ~iet, et cum eo turba multa ‥, me comprehendere (Lit. Abb.) Amund. I 80.  e non ad materiam tantam sine prefatiuncula ausus sum accedere, ne irreverenter †~iens projiciar a tanta dignitate Capgr. Hen. (dedic.) 3. 2 to bring near (w. dat.). 1220 defendit ‥ quod propter eum non misit ‥ nec per ipsum fuit morti ~iatus nec a vita elongatus CurR IX 168.
2 appropiare v. approuare

Saved

Recent