appulsus
appulsus2, a landing, bringing to land, approach
appulsus (adp-), a, um, Part. of 1. appello.
appulsus (adp-), ūs, m. [1. appello], a driving to some place.
- I In the lit. signif. only in the jurists: pecoris, a driving of a flock to drink, Dig. 43, 19, 1.—
- II Transf.
- A A landing, bringing to land: ab litorum appulsu arcere, Liv, 27, 30: oppidum celerrimum adpulsu, Tac. A. 3, 1; 2, 6: utrinque prora paratam semper adpulsui frontem agit, id. G. 44.—
- B An approaching, approach, in gen.: pars terrae adpulsu solis exarsit, Cic. N. D. 1, 10, 24.—
- C An effect, influence caused by approach: frigoris et caloris adpulsus sentire, Cic. N. D. 2, 56, 141: deorum adpulsu homines somniare, id. Div. 1, 30 fin.
appulsus, ūs, m. (2. appello), I) das Herantreiben, das Hintreiben als Zustand, A) eig.: pecoris ad aquam appulsus od. bl. pecoris appulsus od. ganz absol. appulsus, das Recht, das Vieh wohin zur Tränke zu treiben, das Treibrecht, ICt. – B) übtr., die Annäherung, 1) im allg.: quod pars earum (regionum) appulsu solis exarserit, pars obriguerit nive pruināque longinquo solis abscessu, Cic. de nat. deor. 1, 24. – 2) insbes., die wirksame Annäherung, Einwirkung, tribus modis deorum appulsu homines sommant, Cic.: nimios et frigoris et caloris appulsus sentire, Cic. de nat. deor. 2, 141. – II) das Landen, die Landung, m. Genet., litoris, Tac. hist. 2, 59: litorum, Liv. 27, 30, 7: primus illis appulsus terrae Cyprus insula fuit, der Ort, wo sie zuerst landeten, war usw., Iustin. 18, 5, 1: u. absol., Tac. ann. 3, 1; im Plur., faciles appulsus, Tac. ann. 2, 6.
1 appulsus ( adp- ), a, um, part. de appello 2.
2 appulsŭs (14) ( adp- ), ūs, m. , ¶ 1 action de faire approcher, droit de faire approcher : Ulp. Dig. 8, 3, 1 ¶ 2 abordage, accès : Liv. 27, 30, 7 || approche : [du soleil] Cic. Nat. 1, 24 || influence causée par une approche, atteinte : deorum appulsu Cic. Div. 1, 64, sous lʼaction des dieux ; pl., frigoris et caloris adpulsus Cic. Nat. 2, 141, les atteintes du froid et du chaud.
- 1. nadering [solis];
- 2. landing (op: gen.) [litoris]; (meton.) landingsplaats;
- 3. (metaf.) invloed, werking [frigoris; deorum].
appulsus (ad-p-) (1)
- P. of 1 appello.
appulsus (ad-p-) (2) ūs, m
- 1 appello.—Of ships, etc., a landing, bringing to land, approach: litorum, L.: parata adpulsui frons, Ta.— Plur: faciles, Ta.—In gen., an approach, action, influence: adpulsu solis: frigoris.