approximare

approximare [bibl.] 1 to approach (absol. or w. dat. or ad). b (fig.). c (w. acc.). cum [ad] hoc spectaculum †accederat [l. accederet] plus omnibus aliis ~ans et appropinquans Gir. Spec. II 7; s1135 [fetor] homines letaliter infecisset ~antes M. Par. Min. I 250; ~are possunt regno cum fuerint implacitati, elongare autem non Bracton 338b; 1263 eo quod sic vobis ~at gressus †nostros [? l. noster] (AncC IV 175) RL II 248; ~averunt per stadium unum usque ad spatium unius quadrige Bacon Maj. I 304; ad locucionem conventus nullus secularis debet ~are Obs. Barnwell 170; cum pisces incaucius illi quasi nichil premeditanti ‥ ~averunt Upton 184.  b his [ministris] invitantibus ~at ad nos Jesus Ad. Scot Serm. 423c; s1303 ingressus rex Anglie Scociam, ut ‘in camo et freno maxillas’ comprimeret eorum qui ‘non ~antes ad’ pacem suam eam infregerant Flor. Hist. III 311 (cf. Psalm. xxxi 9); sic erat dura corde quod ipsius amori nullatenus ~are potuit [ME: ne muhte he never beon ðe neorre] AncrR 153.  c quos [terminos ventus] ‥, ne datas sibi metas excedat, non ~at Gerv. Tilb. III 34; c1400 [canalis] aquilonarem partem vie tenet, aliquando et minus domos ~ans Mon. Francisc. I 510. 2 to bring near. b (p. ppl.) (?) intermediate. orbis ecentricus habet partem aliquam ejus maxime elongatam a terra, et ei oppositam maxime ~atam Bacon IV 434; sit A unum corpus calidum ‥ cui et ~etur B contrarium combustibile Bradw. CD 130B; quantumlibet forte agens ~atum pro primo instanti generacionis forme substancialis in materia exspectabit amplius quam per instans Wycl. Log. III 219.  b omne quod ~atum fuerit inter albedinem et ebenum Alf. Angl. Plant. II 14.