apyros
ăpyros, on, adj., = ἄπυρος, ον (without fire): apyron sulpur,
- virgin-sulphur, prepared without fire, Plin. 35, 15, 50, § 174: aurum, obtained without smelting, pure, id. 21, 11, 38, § 66.
apyros, on (ἄπυρος), feuerlos, von Mineralien, die ohne Feuer gewonnen werden, gediegen, aurum, Plin. 21, 66: sulphur, Jungfernschwefel (rein lat. sulphur vivum), Plin. 35, 175 (vgl. Cels. 5, 18. no. 14: sulphur, quod ἄπυρον vocatur).
ăpyrŏs, ŏn (ἄπυρος), sans feu || apyron sulphur Plin. 35, 175, soufre vierge [préparé sans feu] || apyron aurum Plin. 21, 66, minerai dʼor qui nʼa pas été au feu.