aratorius
arātōrius, a, um (aro), zum Pflügen gehörig, boves, Cod. Theod. 2, 30, 1. Paul. sent. 3, 6, 35: animal, Ambros. de Abrah. 2, 8, 50. – Plur. subst., arātōria, ōrum, n., Ackerland, Cod. Theod. 9, 42, 7.
bestias ~ias occupando dissipat(
hoc est vomer ~ius Samgar
ărātōrĭus, a, um, de labour : Cod. Th. 2, 30, 1 || pl. n. terres de labour : Cod. Th. 9, 42, 7.