arater
ărāter, tri, m. (a rare form for aratrum),
- a plough, Hyg. Limit. p. 204 Goes.
arāter, s. arātrum a. E.
ărāter, v. aratrum
➳.
Aratrum, apud Hygenum de Limitibus, non uno loco :
Quo falx et arater ierit.