ardalio
ardalio (nicht ardelio), ōnis, m. (v. ἄρδαλος, Dreckfink), ein geschäftig tuender Müßiggänger, Schlemmer, Phaedr. 2, 5, 1. Mart. 2, 7, 8 u. 4, 78, 10.
tanta fuit ~onis [sc. J. Oldcastill’ ] demencia ut putaret se post triduum a mortuis resurrecturum
lowmysman or woman, ‥ slyman and doggyd , ardulio
†adoleo, glutto
ardălĭō, ōnis, m. , ardélion, homme qui fait lʼempressé : Phædr. 2, 5, 1 ; Mart. 2, 7, 7.