ardenter
ardenter, hotly, ardently, vehemently
ardenter, adv., v. ardeo fin.
ārdenter, Adv. m. Compar. u. Superl. (ardens), heiß, heftig, feurig, cupere, Cic.: ardenter u. ardentius amare, Plin. ep. u. Suet.: ardentius sitire, Cic.: ardentius cohortari ad virtutem, Cic.: ardentissime diligere, Plin. ep.
veritas ‥ quae quanto studiosius ‥ inquiritur, tanto ~ius deligitur
puella ‥ in ipsum ‥ petulantes oculos ~er injecit
ārdentĕr, (13) dʼune façon ardente : ardenter cupere Cic. Tusc. 3, 39, désirer ardemment ; ardentius Cic. Fin. 4, 4 ; de Or. 2, 35 ; ardentissime Plin. Min. Ep. 1, 14, 10.
ārdenter adv.with comp.
- ardens, hotly, ardently, vehemently: cupere: ardentius sitire.