armatio
armātio, ōnis, f. (armo), die Bewaffnung, Prisc. part. XII vers. Aen. 1, 17.
noveritis me ‥ me obligasse ad duellum vadiandum ‥ pro eis [(abbate et ecclesia Glaston’ ] ‥ pro xxx m. ‥, de quibus ‥ abbas ‥ mihi solveret in vadiatione ‥ duelli x m., in tonsione mea v m.; et residuum ‥ die ~onis mee tradatur alicui bono viro in equalem manum
sub †inductione [? l. induitione ] sunt hujusmodi species, ~o, vestigatio ‥; sub ~one sunt hujusmodi, loricatio, calcatio
quod illi qui insufficientes fuerint ad pugnandum contribucionem faciant ‥ expensis et ~oni aliorum
creavit Deus dentes ‥ quibusdam animalibus propter ~onem, sicut in sapris
armātĭō, ōnis, f. (armo), armement : Prisc. Vers. Æn. 1, 17.