arrhenicum
arrhĕnĭcum, i, v. arrenicum.
arrhenicum (arrenicum), ī, n. (ἀῤῥενικόν), Operment, ein Arsenikerz, rein lat. auripigmentum, Plin. 6, 98; 28, 214: 30, 117; 34, 178. – Spät. Nbf. arsenicon od. -um (ἀρσενικόν), Isid. 19, 17, 12. Cael. Aur. chron. 4, 8, 117 (griech. Scrib. 114).
arrhĕnĭcum, ī, n. (ἀρρενικόν), arsenic [métalloïde] : Plin. 6, 98.