About

Menu

arrettare

arrettare [OF areter < ad+reputare; cf. rettare] , to bring to justice, arraign. b to adjudge, repute. 1267 si clericus aliquis pro crimine aliquo vel recto [v. l. recto] quod ad coronam pertineat †arestatus [v. l. ~atus] fuerit et postmodum ‥ in baillium traditus ‥ exstiterit (Marlb. 27) StRealm I 25; 1268 ad eos disrationandos qui de rebus ad coronam spectantibus appellati fuerint vel arrectati (Ch. Regis) Leg. Ant. Lond. 103; 1268 detenti in prisona regis pro morte Ricardi ‥ unde ~ati sunt Cl 482; s1329 arettatus super eo quod per minas habuit ‥ c s. Ann. Lond. 245; 1330 abbas ‥ capi et arretari fecit quosdam ‥ de burgaria domus PQW 519a; nec ‥ sunt ‥ ~ati de crimine aliquo qualitercumque ‥ enormi nisi secundum leges terre illius et coram judicibus Fortescue LLA 36; 14‥ si aliquis ‥ pro aliqua felonia ~atus fuerit Reg. S. Aug. 149.  b 1392 quia ‥ Thomas arectatus fuerit in culpa, quod non potuit se excusare de hac culpa, ideo commissus est gaole Mem. York I 173; 1400 ordinamus quod nullus homo incipiat ad operandum in officio magistrali nisi pro justo viro ‥ inter vicinos suos cognoscatur et ~etur Ib. 242.

Saved

Recent