artatus
artātus (not arct-), a, um, P. a., from arto.
1 artātus, a, um, part. de arto.
Capitula Ecclesiarum, sede vacante, elapso anno, præter Artatos, iis tantum qui beneficium in ea diœcesi obtineant, quod ad commode vivendum sufficiens sit, quique... habiles scientia, ætate et moribus reperti fuerint, literas dimissorias concedant.