arteriacus
artērĭăcus, a, um, adj., = ἀρτηριακός,
- of or pertaining to the windpipe: medicamenta, that produce coughing, Cael. Aur. Tard. 2, 6.
artēriacus, a, um (ἀρτηριακός), zur Luftröhre gehörig, gravitudo, Beschwerde der Luftröhre, erschwertes Atemholen, Vitr. 1, 6, 3 (wo Rose gravitudo arteriace = ἀρτηριακή): medicamina, die Husten erregen, Cael. Aur. chron. 2, 6, 93: confectio, Pelag. vet. 28. p. 96.
ab †arteriata passione ‥ convaluerat
diairis valens asthmaticis, ~is, tussientibus vocem perditam restaurat
~i sunt quibus fauces reumatizant. ‥ ~a passio dicitur quando aliquis loquitur cum magna difficultate propter siccitatem trachee arterie
grossum flegma ‥ quo fiunt ‥ artherice diuturne
~a,gebrecdrenc
artericus vel artriticus,liðadl
artērĭăcus, a, um (ἀρτηριακός), de la trachée artère : Vitr. Arch. 1, 6, 3 ; Isid. Orig. 4, 9, 8.