asinalis
ăsĭnālis, e, adj. [asinus],
- asinine, doltish, slupid (v. asinus, II.): asinali verecundiā ductus, Ap. Met. 4, 23, 1 Elm.
asinālis, e (asinus), eselhaft, asinali verecundiā ductus, Apul. met. 4, 23.
ăsĭnālis, e (asinus), dʼâne : Apul. M. 4, 23, ou -nārĭcius, a, um, Itala Marc. 9, 42 || ou -nārius, a, um, Cato Agr. 10, 4 ; 11, 4 ; subst. m. , ânier : Cato Agr. 10, 1 ; Varro R. 1, 18, 1 ; Asĭnārĭa, æ, f. , Asinaire [le Prix des ânes], pièce de Plaute.