assassini
Elisæieidem Jacobo de Vitriaco apud Marten. tom. 3. Anecdot. col. 281.
Essæi.
Mouskes.
Vetulum de Montanisappellant, quod in montibus Phœniciæ habitaret : (de quo in verbo
Senexagimus ;) præterea Joinvilla in vita S. Ludov. Vide quæ ad hunc Scriptorem observamus pag. 87.
Si quis illos Assisinos acceptaverit, debet talis ut publicus hostis capi, etc.Charta Sigismundi Imp. ann. 1412. apud Guichenonum in Hist. Sabaud. :
Puniend. maleficos, Assaisinos, robatores.Utuntur Cortusii lib. 1. Hist. Joan. Villan. lib. 9. cap. 231. 290. lib. 12. cap. 8. et alii Scriptores passim.
Falconetin Disquisit. de Assas. quæ extat tom. 17. Comment. Acad. Inscript. pag. 163. vocis etymon deducendum crediderim a verbo Arabico
Hasaa, Chassa, Chasasa, quod Trucidare, occidere, sonat ; unde participium activum
Châsis, et in plurali
Hasisin, Châsisin, occidentes. Quanquam non contemnenda videatur origo desumta a voce
Sikkin, Sica, pugio, cultellus
Assikkindictum, id est, sicæ, pugionis, habitasse
Assassinoscertum sit, eorumque præfectum
Dominum cultellorumnominet Jacobus de Vitriaco. Huic non absimilis est Casenovæ opinio, quæ vocem hanc a Teutonico
Assassinoin Origin. Ital. Menagii.