atritas
ātrĭtas, ātis, f. [ater],
- blackness, Plaut. Poen. 5, 5, 11 (1290); Paul. ex Fest. p. 28 Müll.; v. Müll. ad h. l.
ātritās, ātis, f. (ater), die Schwärze, Plaut. Poen. 1290. Paul. ex Fest. 28, 18 (wo aber viell. atrītus = atratus zu lesen).
ātrĭtās, ātis, f. (ater), couleur noire : Pl. Pœn. 1290 ; P. Fest. 28.