atrociter
atrociter, fiercely, cruelly, harshly, indignantly
ā̆trōcĭter, adv., v. atrox fin.
atrōciter, Adv. m. Compar. u. Superl. (atrox), greulich, entsetzlich, empörend, furchtbar, Unheil drohend, u. bl. drohend, mit unbeugsamer Strenge, unbarmherzig, erbarmungslos, Verri nimis atr. minitans, Cic.: contentā voce atrociter dicere et summissā leniter, Cic.: atr. ferre legem, Cic.: atr. in rogationem latoremque ipsum invehi, Liv.: atr. deferre crimen, in den schwärzesten Farben, Tac.: cum omnibus horis aliquid atr. fieri videmus, ein entsetzliches Ereignis eintreten sehen, Cic. – atrocius in alqm saevire, Liv.: labores itinerum atrocius accipiebantur, mit um so größerem Ingrimm, Tac. – de ambitu atrocissime (mit den furchtbarsten Ausfällen) agitur in senatu, Cic.: et (leges) atrocissime exercuit, Suet.
‥ grassatoribus obvia quaeque ~er vastantibus
ecclesiarum possessiones ‥ tributis ~issime premere
prole propria ‥ in parentes ~er armata
atrōcĭter (12) (atrox), ¶ 1 dʼune manière atroce, cruelle : aliquid atrociter fieri videmus Cic. Amer. 154, nous voyons se faire quelque atrocité ¶ 2 dʼune manière dure, farouche : labores atrocius accipiebantur Tac. H. 1, 23, on acceptait (subissait) les fatigues avec plus dʼâpreté (dʼirritation) ; nimis atrociter imperare Cic. Verr. 2, 1, 70, donner des ordres trop rigoureux || atrociter minitari Cic. Verr. 2, 5, 160, se répandre en menaces terribles ; aliquid dicere Cic. Mur. 64, dire qqch. avec violence || -cius Her. 2, 49 ; Liv. , Tac. ; -cissime Cic. Q. 2, 15, 2
atrōciter adv.with comp.and sup.
- atrox, fiercely, cruelly, harshly, indignantlyminitari: agitare rem p., S.: atrocius in alqm saevire, L.: atrocissime agitur.