atrophia
ā̆trŏphī̆a, ae, f., = ἀτροφία,
- a wasting consumption, atrophy (in pure Lat., tabes), Cael. Aur. Tard. 2, 14; 3, 7; Theod. Prisc. 2, 11; cf. Isid. Orig. 4, 7, 27 (in Cels. 3, 22, written as Greek).
atrophia, ae, f. (ἀτροφία), das Nachlassen der Ernährung (nutrimenti desertio, quam Graeci atrophian vocant, Cael. Aur. chron. 2, 1, 7), die Abzehrung dessen, der sich nicht mehr gehörig nährt, die Abmagerung, Atrophie, Cael. Aur. chron. 2, 14, 200 u.a. Th. Prisc. 2, 11 (griech. bei Cels. 3, 22. § 2).
~ia,meteafliung
squaliditas Grece †atrosia [l. atrofia ] dicitur, i. e. ‘sine succo’ vel ‘sine conversione’
species cathexie, que sunt sinthesis, smaragmos, †atrosia, squaliditas ‥
nutrimentum ‥ deficit in ~ia vel in sinthesi que est extenuata macies
attropia, i. extenuacio, et interpretatur ‘sine conversione’ vel ‘sine succo’
ătrŏphĭa, æ, f. (ἀτροφία), consomption : C. Aur. Chron. 2, 1, 7 || atrophie : Isid. Orig. 4, 7, 27.