attaintus
Nullus defamatus ; tanquam receptator latrocinii, debet puniri, antequam malefactor fuerit convictus, vel Attayntus de latrocinio illo.Statuta Alexandri IV. Scotiæ Regis cap. 25. § 3 :
Et qui aliter quam sic facit, et de hoc convictus fuerit et Attaintus, ponatur in carcere, etc.Rogerus Hovedenus :
Si dominus feodi negat hæredibus defuncti saisinam ejusmodi feudi,... et inde Attaintus fuerit, remaneat in misericordia Regis.Charta ann. 1212. apud Florentium Haræum in Castellanis Insulensib. pag. 206 :
Vidit quemdam hominem ex hominibus S. Petri, qui erat convictus, id est, Attains, in Castello liberari per Ecclesiam S. Petri.
Quicumque adjornatus fuerit, et prima die non venerit, readjornari debet ad secundum diem ; et si tunc non venerit, Atinctus est : et si venerit et legitimum impedimentum ostenderit petendo sacrosancta et divisorem juramenti, hoc est, stavera, stabit implacito suo ; et si ita non fecerit, Attinctus est.Ibidem iterum repetitur.
Habebat etiam idem Nigellus de concessione dicti Comitis Attinctas de 24. in Curia sua Juratas, et multa alia, quæ modo in Curia non permittitur de Haulton.Vide Bractonum lib. 4. Tract. 5. cap 4. Fletam lib. 2. cap. 2. § 9. lib. 5. cap. 22. § 8. 16. Brittonem cap. 97. 98. And. Horn. cap. 4. Sect. 19. cap. 5. Sect. 1. 77. et Sect. 4. pag. 324. et Rastallum.
Attincta, seu convictio : altera ex verisimilitudine, altera per defectum, seu eremodicium, cum accusatus scilicet judicium fugit. Prior confessione, duello, aut veredicto probatur ; altera lite intentata, quandiu reus exulat.
Ac etiam convictiones, Attinctiones, judicia, etc.
Aut quæ ratione ejusdem officii a dicto tempore Attincturæ et condemnationis.