attagen
attagen, the heath-cock
attăgēn, ēnis, m. (cf. Schneid. Gr. 2, p. 131; Neue, Formenl. I. pp. 153, 318, 323 sq.) (attăgēna, ae, f., Mart. 2, 37, 3, and 13, 61), = ἀτταγήν,
- a meadow-bird, the hazelhen or heath-cock: Tetrao bonasia, Linn.: Attagen maxume Ionius celeber, Plin. 10, 48, 68, § 133: Non attagen Ionicus Jucundior, Hor. Epod. 2, 54.
attagēn, gēnis, Akk. gēna, m. (ἀτταγήν), eine Art wilder Hühner, Ionicus od. Ionius, nach einigen das Haselhuhn (Tetrao bonasia, L.), nach andern der Frankolin (Tetrao Francolinus, L.), Hor. epod. 2, 54. Plin. 10, 133. – Nbf. attagēna, ae, f., Mart. 2, 37, 3 u. 13, 61, 12: Phrygia attagena, Varr. sat. Men. 403 (b. Gell. 6 [7], 16, 5). – Nomin. Plur. attagenae, Marc. Emp. 20. fol. 114 (a), 10: Genet. Plur. attagenarum, Mart. 13, 61, 2. Edict. Diocl. 4, 30.
Afram avem vel ~enem non querant
attăgēn, (16) ēnis, m. , Hor. Epo. 2, 54, et -gēna, æ, f. (ἀτταγήν), francolin [oiseau] : Mart. 2, 37, 3.
attagen , enis. m. et, v. attagena
See an image
See an image
attagēn ēnis, m
- , ἀτταγήν, the heath-cock, H.