attactus
attactus2, a touch, contact
attāctus, ūs (only in the abl., attāctū), m.: a touching; touch, 7.350. (attingō)
attactus, a, um, Part. of attingo.
attactus, ūs, m. [attingo],
- a touching, touch (very rare, and only in abl. sing.): Corium attactu non asperum ac durum, Varr. R. R. 2, 5, 8: ille volvitur attactu nullo, Verg. A. 7, 350; Pall. 1, 35, 11.
attāctus (adtāctus), ūs, m. (attingo), das Anrühren, die Berührung, a) im Nom.: asper attactus, Mam. Claud. de stat. anim. 1, 23: nos apostolorum erudivit auditus, nos confirmavit attactus, Leo serm. 1. in Ascens. – b) im Acc.: ad extrinsecus rei venientis attactum ita afficitur, Arnob. 7, 28: quo modo ad dexterae salutaris attactum fugiat dolor, Ambros. in Luc. 10, 70; u. so im Acc. noch Cassian. collat. 19, 16. Arnob. iun. de deo trino 1, 19 u. 2, 20. – c) gew. im Abl.: corium attactu non asperum et durum, Varr. r. r. 2, 5, 8: volvi attactu nullo, Verg. Aen. 7, 350: attactu continuo, Apul. de mund. 27: sine ullo attactu viri, Lact. 4, 14, 1; u. so im Abl. noch Iuvenc. 1, 776. Pallad. 1, 35, 11. Ambros. in psalm. 118. serm. 6. no. 15 extr. Iulian. bei Augustin. c. sec. resp. Iul. 6, 20 in.
~us tuus peccatores justificat
ejusdem [Erkenwoldi ] lectice ~u imbecilles multos curatos auctor est Beda
lactis ad attactus morbus fugit
quod pre nimietate doloris †actatum [? l. ~um ] manus sue proprie abhorreret
ante quorumlibet ciborum ~um ‥ Deo persolvebat devociones
attāctus, v. adt-.
attactus , a, um. part. p. et, v. attactus
See an image
See an image
attāctus (1)
- P. of attingo.
attāctus (2) —, m
- attingo, a touch, contact(only ablsing.): Volvitur attactu nullo, V., O.