auctionarius
auctionarius, of an auction
auctĭōnārĭus, a, um, adj. [auctio],
- of or pertaining to an auction, auction-: atria, wherein auctions were held, Cic. Agr. 1, 3; Inscr. Orell. 3883 (v. atrium): tabulae, catalogues of goods to be sold by auction, Cic. Cat. 2, 8, 18.
auctiōnārius, a, um (auctio), zur Auktion gehörig, tabulae, Versteigerungsliste (der zu veräußernden Schuldnergüter), Cic. Cat. 2, 18: atria, Auktionshallen, Cic. agr. 1, 7. Corp. inscr. Lat. 9, 3307. – subst., auctionārius, ī, m., der Bieter in der Auktion, Not. Tir. 57, 22. Gregor. M. ep. 1, 42.
auxionarii [gl.: G. ] mittunt servos et servas per vicos ad decipiendum clericos, quibus vendunt nimis care cerasa, pruna ‥ et poma immaturaregrateres
placente ‥ jacent ad fenestras augxionariorum
de tota terra mea juxta aquam de Tyne inter bothas auxionariorum
auxionarii et auxionatrices panis et cervisie et aliarum rerum
gravi pena in puletarios et alios auxionarios provisionem non observantes inflicta
certificari solebat aldermannus de nominibus hostellariorum, ‥ vitellariorum et auxionariorum in eadem warda manencium
an hukster , ~ius, ~ia
~ius, qui emit
auctĭōnārĭus, (15) a, um (auctio), relatif aux enchères : in atriis auctionariis Cic. Agr. 1, 7, dans les salles de ventes publiques ; tabulæ auctionariæ Cic. Cat. 2, 18, listes de biens à vendre aux enchères.
auctionarius , a, um. adj. et, v. auctionor
See an image
See an image
auctiōnārius
adj.
- auctio, of an auction: atria: tabulae, catalogues.