auctoratio
auctōrātio, ōnis, f. (auctoror), die Vermietung, Acro Hor. sat. 2, 7, 59. Vgl. Gloss. V, 269, 39.
aucturatio, venditio
auctōrātĭō, ōnis, f. (auctoro), engagement dʼun gladiateur : Acr. Hor. S. 2, 7, 59.
Auctoratus Gladiator, ubi vide veterem interpretem. Vide Auctorare 1.