auctionor
auctionor, to hold a public sale, sell by auction
auctĭōnor, ātus, 1, v. dep. [auctio].
- Neutr., to hold an auction or public sale, make a sale by auction: ut in atriis auctionariis potius quam in triviis aut in compitis auctionentur, Cic. Agr. 1, 3: ait se auctionatum esse in Galliā, id. Quinct. 6, 23: Rullum hastā positā cum suis formosis finitoribus auctionantem, id. Agr. 2, 20: difficultates auctionandi proponere, Caes. B. C. 3, 20, 3.—*
- II As v. a., to buy at auction: bona condemnatorum, Ascon. ad Cic. Verr. 2, 1, 23.
auctiōnor, ātus sum, ārī (auctio) I) v. intr. Auktion halten, veranstalten, in Gallia, Cic.: ponite ante oculos vobis Rullum hastā positā auctionantem, der eine Subhastation veranstaltet, Cic. agr. 2, 53: difficultates auctionandi proponere, Caes.: tu quasi venditor auctionaris, Ambros. – II) v. tr.: 1) in der Auktion versteigern, praecipuas sui partes, Oros. 5, 18, 28. – 2) in der Auktion erstehen, bona condemnatorum semel, Ps. Ascon. II. Verr. 1, 23, 61. p. 177 B. – 3) in der Auktion den Preis steigern, pretium, Ambros. de off. min. 3, 6, 41: prägn., tu frumentum quasi fenerator occultas, quasi venditor auctionaris (steigerst seinen Preis), Ambros. de off. min. 3, 6, 41.
auctĭōnor, (13) ātus sum, ārī (auctio), ¶ 1 intr., faire une vente à lʼencan : Cic. Quinct. 23, etc. ; Cæs. C. 3, 20, 3 ¶ 2 tr., acheter à lʼencan : Ps. Ascon. Verr. p. 177 Baiter || faire enchérir : Ambr. Off. 3, 6, 41 || vendre aux enchères : Oros. Hist. 5, 18, 28.
auctionor , aris, atus sum, ari. d.
奉官賣。Bona condemnatorum semel auctionabantur 此時問罪者之貲奉官折賣。
Suggest a Translation
See an image
奉官賣。Bona condemnatorum semel auctionabantur 此時問罪者之貲奉官折賣。
Suggest a Translation
See an image
auctiōnor ātus, ārī
- auctio, to hold a public sale, sell by auction: qui auctionatus sit: hastā positā: difficultates auctionandi, Cs.