auscultator
auscultator, a hearer
auscultātor, ōris, m. [ausculto].
- A hearer, listener, * Cic. Part. Or. 3, 10.—
- II One who obeys: mandati, Ap. Met. 7, 16, 5.
auscultātor, ōris, m. (ausculto), I) der Zuhörer, Cic. part. or. 10. – II) der folgeleistet, gehorcht, Apul. met. 7, 16.
attonitis auditoribus ignarisque ~oribus arcana mentis ipsorum recludentes
in nocte sub parietibus ‥ est communis ascultator et obauditor
custodiam super costera maris ‥ poni facias, viz. ascultatores, vigiles et signa ‥ per quos ‥ patria celeriter premuniri poterit de flota navium inimicorum nostrorum
o stulti et insipientes, exploratores vel ascultatores extra exercitum non habentes, surgite nunc ‥ !
auscultātŏr, ōris, m. (ausculto), ¶ 1 auditeur : Cic. Part. 10 ¶ 2 qui obéit : auscultator mandati Apul. M. 7, 16, qui exécute un ordre.
auscultator , oris. m. et, v. ausculto
See an image
See an image
auscultātor ōris, m
- ausculto, a hearer.