auscultatus
auscultātus, ūs, m. [ausculto],
- a hearing, listening: auscultatu, Ap. Met. 6, 13, 2; auscultatibus, Fulg. Cont. Verg. p. 142.
auscultātus, ūs, m. (ausculto), das Zuhören, Apul. met. 6, 13: Plur. meton. = Zuhörer, Fulg. contin. Virg. p. 142 M. = p. 86, 6 H.
auscultātŭs, ūs, m. (ausculto), action dʼécouter : Apul. M. 6, 13 || auscultatus puerilis Fulg. Virg. p. 142, auditoire dʼenfants.