1 avertere
v. advertere(2)
2 avertere
[CL]
1 to turn away. b to avert, ward off, forfend.
ne forte ‥ non sit qui reserat, averso illo qui claves tenere probatur
[Bede HE III 25 p. 189]; si ‥ loquerentur cum illo, ~erent illum a diis suis
[Ib. V 10]; a1190 caveas ne inde aliqua ‥ suggestione ~aris
[Canon. G. Sempr. 98 v]; [luna] decrescente et quasi vultum ~ente
[Gir. TH II 3]; caput et humeros more sue [sc. Romane] gentis ~endo quasi sub indignatione respondit ‥
[Id. GE II 36 p. 345]; 1197 ut amici fortuiti fortune arridenti arrideant et cum eadem ab amicis vultum ~ant
[Ep. Cant. 415]. b qua [admonitione] correcti per ‥ fletus et preces iram a se ‥ justi Judicis ~erent
[Bede HE IV 23]; 1177 si alteruter nostrum in via decesserit, quod Deus ~at
[(Tractatus) Gir. PI II 5].
2 (dep.) to turn away from, reject.
S. Paule, tibi attuli [mortuum] eum: ne ~aris eum; ora pro eo
[Anselm (Or. 10) III 37].