avolatio
āvolātio, ōnis, f. (avolo), das Wegfliegen, der Ausflug, Augustin. in psalm. 54. § 8 u. 13. Plur., Augustin. in psalm. 85, 7.
iste inter sponsum et sponsam inquisitiones, ‥ allocutiones, ‥ discursus et recursus, ~ones, reversiones tot et elapsus, quid inter ipsos sunt nisi quedam suavia suavis ‥ amoris signa?
nec ullis illi [sc. Christo ] ~onibus aut devolationibus ad hoc mysterium peragendum opus esse
bene namque cum unoquoque agitur si talia cum contricione culpam in eo diluant aut penam debitam †immuniant [l. imminuant ], quamvis immediatam †advelacionem [v. l. avolacionem ] anime non efficiant
āvŏlātĭō, ōnis, f. (avolo), action de sʼenvoler : Aug. Psalm. 54, 8.
Otterbournepag. 114 :
Nec etiam oblationum frequentia aut miraculorum simulacra....quenquam sanctum probant... Bene namque cum unoquoque agitur, si talia cum contritione culpam in eo diluant, aut pœnam debitam imminuant, quamvis immediatam Avolationem non efficiant.
Un petit poussin, qui Avola d'avec autres, qui estoient soubz une cage.