balnearius
balnearius, of baths, at baths
balnĕārĭus (bălĭneārĭus, Inscr. Grut. 171, 8), a, um, adj. [balneum],
- of or pertaining to a bath (class. for the preced.): fur, lurking about baths, Cat. 33, 1; cf. the title in Dig. 47, 17: de furibus balneariis: furtum, Dig. 1. 1. § 3: instrumentum, a bathing implement, ib. 33, 7, 17: vapores, ib. 43, 21, 3, § 6.—Subst.: balnĕārĭa, ōrum, n. plur., a place for bathing, a bathing-room, bath: nihil ei restabat praeter balnearia et ambulationem et aviarium, Cic. Q. Fr. 3, 1, 1, § 1; so id. Att. 13, 29, 2; Col. 1, 6, 2; Sen. Q. N. 4, 9; id. Tranq. 9, 7.
balneārius, a, um (balneum), zum Bade gehörig, Bade-, fur, bei den Bädern sich aufhaltend, Catull.: furtum, ICt.: instrumentum, Badezeug, ICt.: instrumenta, Schol. Iuven. – subst.: balneāria, ōrum, n., Bäder, Badezimmer, Cic. ad Q. fr. 3, 1, 1. § 2; ad Att. 13, 29, 2. Sen. de tranqu. an. 9, 7; nat. qu. 3, 24, 3. Col. 1, 6, 2: fornax balneariorum, Scrib. 60: minora balnearia citius calefiunt, Sen. nat. qu. 4, 9. – ➳ Nbf. balinearius, w. s.
in usu fratrum ~io camerarius conducet quendam ministrum, qui procuret administrationem balneatoriam cum ministro ablutorii
tres lavendarii et ~ius ‥ custodient ‥ fratres in cameris
~ium vel thermarium,bæðhus
duo lavatores in ~io
hostis antiquus ‥ in montis supercilio ~eum lapideum ‥ construxit(
in stipendio servientis in balneria
balnĕārĭus, (16) a, um, de bain : Catul. 33, 1 ; Dig. 47, 17 || -rĭa, ōrum, m. , bains, local de bains : Cic. Att. 13, 29, 2 ; Col. Rust. 1, 6, 2 ; Sen. Nat. 4, 9.
balneārius
adj.
- balneum, of baths, at baths: fur, Ct.—Plurn. as subst, a bath, bath-room.