balluca
balluca, s. baluca.
ballūca ( balūca ), æ, f. , Veg. Mul. 1, 20, 3, et ballūx ( balūx ), ūcis, f. , sable dʼor : Mart. 12, 57, 9 ; Plin. 33, 77.
Balluca,
Valuca. Ex quibus videtur restituendum,
Aurea arena,
Ballux. Alii scribunt
Balucaet
Balux. Vide Forcellinum et mox Balluta.
Sed regalia palatia, Balluca, triclinia, prætoria, quis satis pro ipsa pulcritudine valeat commendare ?