balneatorius
balnĕatōrĭus, a, um, adj. [balneator],
- of or pertaining to a bath, = balnearius: instrumentum, Paul. Sent. 3, 6, 65; Dig. 33, 7, 17.
balneātōrius, a, um (balneator), zum Baden gehörig, instrumentum, Badezeug, Paul. sent. 3, 6, 65. Marc. dig. 33, 7, 17. § 2.
duobus servientibus ~ii
licenciam ‥ exeundi ut ad sartoriam aut balniatorium
capellam etiam ‥ cum ~io ac aliis necessariis
bath , balneum, balnearium, †balileatorium
balnĕātōrĭus, a, um, de bain, qui sert au bain : Marcian. Dig. 33, 7, 17 ; Ps. Paul. Sent. 3, 6, 65.