baptisma
baptisma, ătis, n., = βάπτισμα.
- A dipping in, dipping under, washing, ablution, Prud. Psych. 103; Apoth. 697; Vulg. Marc. 7, 4; 7, 8: mundi, i.e. the general deluge, Tert. Bapt. 8.—
- II Esp., Christian baptism, Vulg. Eph. 4, 5; in the Church fathers very freq.—A parallel form baptismus, i, m., Cod. Th. 16, 6, 1; Vulg. Marc. 11, 30 al.—baptismum, i, n., Tert. Bapt. 15; Aug. Serm. Temp. 36; Vulg. Matt. 21, 25 al.
baptisma, atis, n. (βάπτισμα), I) das Untertauchen, Abwaschen, Prud. psych. 103 u.a. – II) die christliche Taufe, spät. ICt. u. Eccl.
nondum baptismate lotum
cui ‥ tempore ~atis papa ‥ Petri nomen imposuerat
homo quidam ‥ alterius filium de sacri ~atis fonte elevans adoptavit sibi in filium
sumeret ut sub eis sacram baptismatis undam
unusquisque fidelium ~atis subit sacramentum
si irreprehensibiliter figurate baptizamus in aqua, licet illud ~a vetus, quod fuit hujus novi figura, in aqua fuerit
nox ‥ in qua et fides gentium et ~atis sacramentum et miraculorum Christi commendatur initium
si ‥ repugnat princeps ‥ ecclesie, inobediens invenitur matri sue, que eum peperit de sacro fonte ~atis
qui nostrum ingressum sacro ~ate consecravit
postquam graciam ~atis susceperat
ideo ~a illuminationis et regenerationis vocatus
Sarraceni ‥ variis ~atibus et aliis cerimoniis sicut Judei utuntur
baptisma, ătis, n. (βάπτισμα), ablution, immersion : Prud. Psych. 103 || baptême [sacrement] : Vulg. Eph. 4, 5.
*baptisma, atis. n. et, v. baptismus
See an image
See an image