barathrus
bărăthrus, i, a false read. for barathrum, Lucr. 3, 966; v. Lachm. ad h. 1.
barathrus, ī, m. (βάραθρος), ein des Untergangs würdiger Mensch, ein Nichtswürdiger, Lucr. 3, 964.
? barathrus, ī, m. (βάραθρος), vaurien, mauvais sujet : Lucr. 3, 954 [baratre O Q ; balatro edd.].