barbanus
Patruus, Joanni de Janua ;
BarbaItalis. Lex Longobard. lib. 2. tit. 55. § 1.
Si quis ex parentibus, id est Barbanus, quod est patruus.Ubi Editio Heroldi tit. 59. habet
barba, quod est patruus. Tit. 69. § 2.
Barbanes,
Barbanum.
Barbanus.
Ego Vadipert Barbas et donator vester, quod vos supradicti Bonipert et Leopert neputibus meis, etc.Adde Chron. Andreæ Bergomat. ap. Pertz. vol. Script. 3. pag. 238. lin. 15.
Vel quod nobis exinde advenit de quondam Petro Episcopo Barbane nostro.Charta Adelaidis Comitissæ Sabaud. pro fundat. Abbatiæ Pinarolensis apud Episcop. Salut. in Chronol. Hist. Pedem. et Guichenonum in Probat. Hist. Sabaud. :
Offero pro anima D. Marchionis genitoris mei et Adalrici Episcopi (Astensis) Barbani mei.Et infra :
Pro animarum prædictorum Marchionum, et Barbani mei, et filii mei, etc.De vocis etymo vide V. Cl. Ægidii Menagii Origines Italicas.
Legerin Hist. Valdens. eccl. cap. 32. ubi pro Senex, antiquus.
Item statuimus quod tempore pacis portanerii portus Rodani et Durentiæ, Barbani, roguacii, toto tempore quo ibi transitur, singulis diebus sint ad ipsos portus, per sacramentum super hoc faciendum per se vel per alios, in aurora vel ante, et ibi teneantur stare per totam diem assidue.Vectigalis cujusdam exactores videntur. Vide infra Barcagium.
Equus Barbanus, Punicus, Gall.