barbare
barbare, rudely, incorrectly
barbărē, adv., v. barbarus fin.
barbarē, Adv. (barbarus), I) ausländisch, fremd = lateinisch, im Gegensatze zum Griechischen, vertere, lateinisch übersetzen, Plaut. asin. prol. 11; trin. prol. 19. – II) meton., wie ein Ausländer, a) roh, unschicklich, ferociter et barbare facere, Vulg. 2. Mach. 15, 2: barb. laedere oscula, Hor. carm. 1, 13, 15: loqui, Quint. 1, 5, 9. – b) den Gesetzen u. dem Geiste der latein. Sprache zuwider, fehlerhaft, loqui, Cic. Tusc. 2, 12: exclamare, Quint. 1, 6, 45: id barbare facere, Gell. 4, 1, 5: eam litteram in hac voce barbare corripere, Gell. 4, 6, 6: praepositiones istae possunt non barbare protendi, Gell. 4, 17, 7: barbare dixisti ›pluria‹, Gell. 5, 21, 5.
Hugo ~us tenet de rege
frater quidam laicus ‥ extra congregationem Fratrum sobrie, juste et pie intonsus et ~us degebat
mulierem ‥ umbilico tenus ~am
berbato brigatori
apium ~um
tapsus ~us
in haya parci supponenda et ~anda per loca
in stipendio j hominis ~antis de spinis palicium ‥ per loca
unius operarii prosternentis spinas et cum eisdem ~antis et emendantis veterem haiam
tulit arcum cum corda et una sagitta ~a
tenuit ‥ per servicium duarum sagittarum ~arum quando rex venit usque Dertemore ad chaciandum
cum sagitta ~a que vocaturclotharewe
reddendo ‥ unam sagittam dupliciter ~am Anglice vocatambrodehokedarwe
berdavit et ~avit cxij pokas lane de crescencia de Cotyswold
saccos et clavos lane tam ~ate et claccate quam non ~ate et non claccate
nisi iidem [panni lanei ] sint prius ~ati, perpoliti Anglicerowed et tonsi
barbărē, (15) ¶ 1 de façon barbare [= de pays étranger par rapport aux Grecs] : vortere barbare Pl. As. 11, traduire en langue barbare [= en latin] ; cf. Trin. 19 ¶ 2 dʼune façon barbare, grossière : Hor. O. 1, 13, 14 ¶ 3 de façon barbare : loqui Cic. Tusc. 2, 12, parler en faisant des fautes, [cf. Quint. 1, 5, 9 ; 1, 6, 45 ; Gell. 3, 18, 10 ; 13, 6, 2, etc. ].
barbarē
adv.
- barbarus, rudely, incorrectly: loqui.—Roughly, cruelly: Laedens oscula, H.