belligerator
bellĭgĕrātor, ōris, m. [belligero],
- a warrior, combatant (post-class. and rare): Arimaspae, Avien. Perieg. 55; Ven. Vit. Mart. 3, 370; Vulg. 1 Macc. 15, 13; 16, 4.
belligerātor, ōris, m. (belligero) = πολέμαρχος (Gloss.), der Kriegführer, Krieger, Streiter, Avien. perieg. 55 u. 583. Ven. Fort. vit. S. Mart. 3, 370: attrib., viri belligeratores, streitbare M., Vulg. 1. Mach. 15, 13 u. 16, 4.
bellĭgĕrātŏr, ōris, m. (belligero), guerrier : Avien. Perieg. 55 ; Vulg. 1 Macch. 15, 13.