About

Menu

berta

BERTA
, Splendida. Acta SS. Benedict. sæc. 3. part. 1. pag. 451. de sancta Berta : Nata est eis filia, cui nomen imposuerunt Bertam, quæ interpretatur fulgida seu splendida. Bert Germanis clarus, fulgens, illustris. Hadrian. Vales. lib. 8. Hist. Franc. pag. 482. relatis his Fortunati versibus : Charibertus adest, qui publica jura guhernans,   Tempore præsenti gaudia prisca refert. Qui Childeberti retinens dulcedine nomen, etc. Subjicit : Quibus ex verbis judicari potest Lenem Francos Bertum appellavisse. Si quidem Fortunatus ait, Charibertum Regem Childeberti patrui sui, ut regnum obtinuisse, sic lenitatem, dulcedinemve morum, re et nomine referre. Scriptio antiqua nominis est Perahta. Vide Graffium Thesaur. Franc. vol. 3. col. 209. voce Berht.
BERTA
, Cremonensibus nuncupabatur Carrocium, seu currus in quo vexillum totius exercitus præcipuum imponebatur. Chron. Estense apud Murator. tom. 15. Script. Ital. ad ann. 1281. ubi narratur a Parmensibus redditum fuisse Cremonensibus eorum carrocium, cum tribus pariis boum, coopertis scarlato et syndone ; qui carrocius vocabatur Berta. Vide Carrocium.
Berteciola
, Eadem notione. Franc. Carpesani Comment. Apud Marten. tom. 5. Ampl. Collect. col. 1334 : Cremonensium, qui urbem novam servabant, multi trucidati, plurimi capti cum suo curru, carrocium dixere, quibus eo sæculo, sub nomine Berteciolæ, pro vexillo utebantur.
BERTA
, Ovis fetibus jam inutilis, in magno Chartul. S. Vict. Massil. fol. 26. Nostris olim Bertauder, Crines, more monachorum, inæquali tonsu desecare. Contin. Guill. Tyrii apud Marten. tom. 5. Ampl. Collect. col. 591 : Si l'en fist faire une corone et coroner com roi, puis le fist Bertauder et tondre en crois. Mirac. B. M. V. MSS. lib. 1 : Moines devint, chen est la soume, Par le conseil du bon preudoume ; Pour le siecle plus eslongier, Bertauder fist et rouoignier Son chief c'avoit blont et poli. Ibidem : Tout Bertodé et tout tondu.

Saved

Recent