berta
Nata est eis filia, cui nomen imposuerunt Bertam, quæ interpretatur fulgida seu splendida.
Subjicit :Charibertus adest, qui publica jura guhernans, Tempore præsenti gaudia prisca refert. Qui Childeberti retinens dulcedine nomen, etc.
Quibus ex verbis judicari potestLenem
FrancosBertum
appellavisse.
Si quidem Fortunatus ait, Charibertum Regem Childeberti patrui sui, ut regnum obtinuisse, sic lenitatem, dulcedinemve morum, re et nomine referre.
Perahta. Vide Graffium Thesaur. Franc. vol. 3. col. 209. voce
Berht.
Carrocium, seu currus in quo vexillum totius exercitus præcipuum imponebatur. Chron. Estense apud
cum tribus pariis boum, coopertis scarlato et syndone ; qui carrocius vocabatur Berta.Vide Carrocium.
Cremonensium, qui urbem novam servabant, multi trucidati, plurimi capti cum suo curru, carrocium dixere, quibus eo sæculo, sub nomine Berteciolæ, pro vexillo utebantur.
Bertauder, Crines, more monachorum, inæquali tonsu desecare. Contin. Guill. Tyrii apud Marten. tom. 5. Ampl. Collect. col. 591 :
Si l'en fist faire une corone et coroner com roi, puis le fist Bertauder et tondre en crois.Mirac. B. M. V. MSS. lib. 1 :
Ibidem :Moines devint, chen est la soume, Par le conseil du bon preudoume ; Pour le siecle plus eslongier, Bertauder fist et rouoignier Son chief c'avoit blont et poli.
Tout Bertodé et tout tondu.