bicameratus
bĭcămĕrātus, a, um, adj. [bis-camera],
- with a double vault, doubly arched: cella, Hier. ad Jovin. 1, 17: ecclesia, Aug. Civ. Dei, 15, 26.—As subst.: bĭcămĕrātum, i, n., a receptacle with two compartments, Ambros. Hexaëm. 6, 9, 72.
bicamerātus, a, um (bis u. camera), mit zwei Gewölben od. Kammern, ecclesia, Augustin. de civ. dei 15, 26. no. 2: interiora arcae bicamerata aut tricamerata facies, Ambros. hexaëm. 6, 9, 72. – subst., bicamerātum, ī, n., ein Behältnis mit zwei Kammern, Plur., Hier. adv. Iovin. 1. no. 17.
~am et tricameratam ‥ arcam
arca ‥ ~a est et tricamerata, quasi per cenacula et tristega
bĭcămĕrātus, a, um (bis, camera), qui a deux compartiments ou deux étages : Aug. Civ. 15, 26, 2 || subst. n. : Hier. Jovin. 1, 17.
Terræ motus magnus factus est... ut murus de fastigio cadens, Oratorium S. Michaëlis ad Occidentem Basilicæ Bicameratum, cum tecto et laquearibus ruina sua confringens terræ coæquaret.Leo Ostiensis lib. 3. cap. 28 :
Juxta cujus absidam, Bicameratam domum ad thesaurum Ecclesiastici ministerii recondendum extruxit.Gervasius Tilleberiensis in Otiis Imperial. Decis. 1 :
Arca Bicamerata Ecclesia indissolubili fidei constantia glutinata est. Qui Bicamerata est et tricamerata, quasi per cœnacula et tristega, etc.Sic in MS.