bigus
bīgus, v. bijugus init.
bīgus, a, um, s. biiugus ➳ .
Bigue, Bigot. Hist. Harcur. tom. 3. pag. 125. ex Regestis Cameræ Computorum :
Et quia debent habere pasturam animalibus et porcis per totam forestam, et porcos suos quietos de pasnagio recognitum, et sive quia debent habere centum Bigos in foresta, et unum tornatorem liberum et quietum.Vide Biga 2.
Bigrus. Locum emendo ex Reg. S. Justi Cam. Comput. Paris. fol. 127. v°. col. 1 :
Recognitum etiam fuit, quod debent habere tres Bigros in foresta, et unum tornatorem liberum et quietum.Vide supra Bigarrius.