About
Menu

bigo

BIGO
, Instrumentum ferreum, ligo, aut quodvis aliud huic simile, quo rustici utuntur, nostris etiam Bigot. Inquisit. ann. 1210. inter probat. tom. 1. Hist. Nem. pag. 49. col. 2 : Qui duo rupturi erant cum Bigonibus seras portalis. Lit. remiss. ann. 1370. in Reg. 100. Chartoph. reg. ch. 866 : Petrus de Brolio fugiendo de dicta vinea, a quodam homine ibidem stante amovit unum instrumentum ferreum, dictum Bigot. Aliæ ann. 1474. in Reg. 195. ch. 1047 : Mesart Chaluet tenant ung Bigotz ou pale, etc. Et ch. 1147 : Le mary d'icelle femme curoit et nettoyoit l'estable de ses vaches à ung engin, appellé Bigot. Bignot, apud Arvernos, eadem notione. Lit. remiss. ann. 1466. in Reg. 194. ch. 165 : Le suppliant pauvre laboureur, qui tenoit ung Bignot en sa main, d'icellui Bignot bouta icellui Simonnet. Bignon vero, Piscatorium instrumentum est, in Lit. remiss. ann. 1458. ex Reg. 188. ch. 42 : Le suppliant qui aucunefoiz s'entremect de pescher en une riviere, appellée Brumes, passant auprès du lieu de Solignac avec aucuns engins ou habillemens, nommez Bignons ou venuges, etc.
Binguendos, Ictus super dorsum, ex Vasconico Bingu, Molestatus, vexatus, et Gallico En dos, pro Sur le dos ; unde leg. Bingu-en-dos. Lit. remiss. ann. 1388. in Reg. 132. ch. 250 : Le mary prist un baston, et vous en donna un Binguendos sur les espaules. Vide Dando in Glossar. Gall. ad calcem hujus operis.

Saved

Recent