biiugis
biiugis, yoked two together
bĭjŭgĭs, e, adj. [bis-iugum] (a rare form for bijugus).
- Lit., yoked two together: equi, * Verg. G. 3, 91: bijugum Colla lyncum, Ov. M. 4, 24: curriculum, drawn by a pair of horses, Suet. Calig. 10.—
- II In gen., double: uno bijuges tolli de limine fasces, i. e. two brothers, consuls from one family, Claud. Prob. et Olyb. 233.
biiugis, e (bis u. iugum), zweispännig, I) eig.: equi, Verg.: ohne equi, Val. Flacc. 2, 567: lynces, Ov.: delphines, Stat.: ferae, Prud.: curriculum, Suet.: currus, Apul. – II) poet. übtr., doppelt, uno biiuges tolli de limine fasces, zwei Konsulbrüder aus einer Familie, Claud. Olyb. et Prob. cons. 233.
bijugis, e. adj. et, v. biiugus
See an image
See an image
biiugis e, adj.
- bi- + iugum, yoked two together: equi, V.: biiugūm Colla lyncūm, O.