bisyllabus
bĭsyllăbus, a, um, adj. [bis-syllaba],
- dissyllabic: sic Socer, Macer. Varr. L. L. 9, 52, 151.—Spelled bissyllăbus, Macr. Diff. 6, 8; 8, 11.
bisyllabus, a, um (bis u. syllaba), zweisilbig, Varr. LL. 9, 91. – Andere Schreibart bissyllabus, Macr. de diff. 6. § 8. u. 8. § 11.
bĭsyllăbus, a, um (bis, syllaba), de deux syllabes : Varro L. 9, 91.